museologist: Κάποιος να πατήσει το 'play'

Κυριακή, Μαρτίου 09, 2008

Κάποιος να πατήσει το 'play'



Η συζήτηση γύρω από την τύχη του παλαιού μουσείου Ακρόπολης έχει ενδιαφέρον:
- Να γκρεμιστεί για να ανασκαφεί ο χώρος και να "ηρεμήσει το τοπίο",
- Να παραμείνει ως μουσείο για εκθέσεις ή για να στεγάσει επιγραφές,
- Να γίνει αναψυκτήριο

είναι οι 3 λύσεις που προτείνονται.

Το κείμενο του Βήματος θα μπορούσε να αποτελέσει μόνο του το υλικό ενός διδακτορικού: σε μικρογραφία η σχέση μας με την Ακρόπολη, ο ρόλος των μουσείων, η θέση του επισκέπτη.

Από τη μια οι "καθαρές λύσεις", να γκρεμιστεί δηλαδή ό,τι δεν είναι 2,500 χρόνων. Τις έχουμε ξαναδεί σε όλη την ιστορία της Ακρόπολης. Από την άλλη, ένα μουσείο (διάβαζε 'αποθήκη') για τις επιγραφές (καλά, οι επιγραφές γιατί δεν θα πάνε στο νέο μουσείο Ακρόπολης;). Και από την παράλλη, η ιδέα για το αναψυκτήριο, η οποία δύσκολα θα τύχει νηφάλιας συζήτησης. Ήδη, το αναψυκτήριο έγινε "καφενείο".

Έχω πολλά χρόνια να ανέβω στο Βράχο και δεν θυμάμαι καλά το χώρο του μουσείου, αλλά δεν συμφωνώ με το γκρέμισμά του. Στη 'θεϊκή' παρουσίαση της Ακρόπολης, αυτό το κτίριο μας θυμίζει ότι είμαστε γήινοι. Στην παγωμένη π.Χ. εικόνα της Ακρόπολης, μας θυμίζει ότι η Ακρόπολη έχει μακρόχρονη βιογραφία και αυτό το κτίριο είναι ίσως το μοναδικό κατάλοιπο αυτή της βιογραφίας. Δεν με ενδιαφέρει αν έχει ή όχι αρχιτεκτονική αξία. Η ιστορική και συμβολική του αξία είναι σημαντική και γίνεται ακόμη σημαντικότερη διότι πλέον αντιπροσωπεύει όλες τις ιστορίες της Ακρόπολης που σιωπήθηκαν, γκρεμίστηκαν και θυσιάστηκαν στο βωμό της κατασκευής της σύγχρονης εθνικής μας ταυτότητας.

Επί χρόνια το μικρό μουσείο της Ακρόπολης θεωρούνταν το 'ανάξιο' δοχείο της αρχαίας Ακρόπολης. Θα ήταν εξιλέωση να στεγάσει τις 'ανάξιες ιστορίες' της Ακρόπολης καθώς και τις καθημερινές ιστορίες της, τις ιστορίες των επισκεπτών και των κατοίκων της Αθήνας.

Σε μια Ακρόπολη με πατημένο το 'pause' στην κλασική αρχαιότητα (ή ό,τι μοιάζει κλασικό), ίσως είναι καιρός να πατήσουμε το 'play'...

***
Η φωτο από εδώ

4 Comments:

At Πέμπτη, Μαρτίου 20, 2008 1:55:00 π.μ., Blogger πετρούλα said...

αν δεν κάνω και παρακαλώ διορθώστε με, σημαντικό είναι σε έναν αρχαιολογικό συνόλου να φαίνονται όλες οι φάσεις της ιστορίας του ή τουλάχιστον αυτές που είναι αξιόλογες. Μένει να απαντήσουμε αν το μουσείο μπορεί να συγκαταλεχθεί στις φάσεις του αρχαιολογικού χώρου. Κατά τη γνώμη μου είναι σημαντικό. Η ιδέα του καφενείου είναι καλή αν σκεφτούμε τους καλοκαιρινούς μήνες που η επίσκεψη στον ιερό βράχο κρατάει πολύ . Το μόνο που βλέπω σαν πρόβλημα είναι ότι το νέο μουσείο σχεδιάζει να έχει και καφέ και εστιατόριο οπότε μπορεί να το βλέπει ανταγωνιστικά...

 
At Πέμπτη, Μαρτίου 20, 2008 9:57:00 π.μ., Blogger AntiMuseum said...

Κι αν το κτίριο φιλοξενούσε ένα μουσειάκι για την ιστορία του Ιερού Βράχου μέχρι σήμερα; Τι θα διακυβευόταν; Σε τι μας χρειάζεται μια τόσο απόλυτη απόδειξη του καθαρού κλασικού μας παρελθόντος;

 
At Παρασκευή, Μαρτίου 21, 2008 10:19:00 π.μ., Blogger Εύη said...

Το κτήριο του παλιού μουσείου, σε σχέση ή μάλλον σε αντιπαράθεση με το νέο, έχει μια πολύ διακριτική παρουσία στο χώρο, σχεδόν δεν φαίνεται. Ίσως αυτοί που θέλουν να κατεδαφιστεί για να "ηρεμήσει ο χώρος" δεν έχουν προσέξει τη βάναυση επέμβαση που αποτελεί το Νέο Μουσείο και καταπίνουν την κάμηλο...

http://severin.wordpress.com

 
At Τετάρτη, Απριλίου 16, 2008 3:39:00 π.μ., Blogger in antis said...

Έχεις δίκιο. Ευκαιρία οι "ανάξιες αυτές ιστορίες" να ξεφύγουν από τις σελίδες κάποιων λευκωμάτων και να παρουσιαστούν σε όλους. Κι ας μην φοβηθούν μήπως χάσει η Ακρόπολη κάτι από την ένδοξη περηφάνεια της. Ίσως έτσι γίνει πιο "γήινη", πιο προσιτή, πιο αγαπητή.

 

Δημοσίευση σχολίου

<< Home